Mārcus libr___ antīquum videt.

Mārcus Quīnt___ vocat.

Mārcus voc___ : "Quīnte!"

Quīntus nōn venit. Mārcus eum rūrsus vocat: "Quīnt___ !"

Quīntus iam Mārcum audit. Quīntus ven___ .

Mārcus: "Ecce! Hīc est liber antīqu___ , Quīnte."

Quīntus: "Cuius liber est, Mārc___ ?"

Mārcus: "Liber me___ est!"

Quīntus respondet: "Liber nōn tu___ est, sed Dāvī!"

Mārcus: "Habetne Dāvus libr___ ?!"

Quīntus: "Dāvus ūnum librum hab___ , sed ūnum tantum.

Quīntus: "Liber est Dāvī. Vocā Dāvum, Mārc___ !"

Mārcus Dāvum nōn vocat, sed librum vid___ .

Quīntus Dāv___ vocat.

Quīntus vocat: "Dāv___ , venī!"

Dāvus, quem Quīntus vocat, ven___ ."

Quīntus: "Estne liber tu___ , Dāve?"

Dāvus eum respondet: "Quī liber, Quīnt___ ?

Quīntus librum iam nōn videt. "Heu! Ubi est liber, Mārc___ ?"

Nōn respondet Mārcus. Quīntus: "Mārce, mē respond___ !"

Dāvus: "Mārcus h___ nōn est, domine parve: Mārcus abest."

Quīntus: "Sed Mārcus librum tuum hab___ !"

Quīntus Mārcum vocat: "Mārce! Puer imbrobe! Ven___ !"

Dāvus: "Mārcus nōn venit quia ab___ et tē nōn audit."

Quīntus īrātus est, sed Dāvus rīdet: "Liber meus, qu___ habet Mārcus, est antīquus."